Oryginał

No więc siedziałem sobie dzisiaj na pierwszych (i, jeśli to ode mnie zależy, ostatnich) ćwiczeniach z przedmiotu nazwanego “Algorytmy i struktury danych” (zignorujmy na moment moje “złe” wybory życiowe i kompletnie nieadekwatną nazwę przedmiotu do jego zawartości). Siedziałem, i słuchałem, jak Szanowny Pan mgr inż. plótł androny, używając najłagodniejszego zwrotu, choć nasuwają mi się inne, powszechnie wykorzystywane przez młodzież polską.

Nie mając niestety nic lepszego do roboty oprócz dźgania się długopisem w tętnicę by oszczędzić sobie cierpienia, zmuszony byłem słuchać głupot jakie magister wygadywał. A wygadywał je z prędkością jednego błędu na 4 minuty i 49 sekund. Z moich wyliczeń wynika, iż eSz Pe inżynier wypowiedział łącznie trzydzieści jeden poważnych błędów merytorycznych. Nie uproszczeń dla głupiej i niedouczonej gawiedzi. Jawnych, oczywistych dla każdego kto spędził więcej niż 10 minut w temacie, nieprawdziwości.

I to – na placówce edukacyjnej wyższego stopnia plasującej się (wg nadrektora do spraw studiów pierwszego stopnia który wypowiadał się cztery godziny wcześniej) na czwartym miejscu w Polsce. Na najlepszej i najstarszej placówce technicznej w regionie łódzkim. No dobrze, przyznam, kierunek na studiach niestacjonarnych. Ale czy to znaczy, że takim przygłupom jak ja, co płacą za coś, na co byli zbyt głupi żeby dostać za darmo, można wciskać może nie kit, ale kicz i badziew? Czy może po prostu nikt nie wetuje wykładowców? Może istnieje taki gwałtowny spadek w jakości nauczania przy przejściu ze studiów bezpłatnych w płatne, nawet na tych samych placówkach?

Przedmiot prezentuje naprawdę żenująco niski poziom, gdy jestem przekonany, bez cienia sarkazmu, że byłbym w stanie prowadzić go lepiej.

Zgodnie z antyedukacyjnym duchem artykułu, pierwszy akapit umyślnie i przekornie zacząłem od “no”.